Lyme ziekte

Omhoog brrr, een teek Verwijdering Gevaar Lyme ziekte Andere soorten Verschijnselen Preventie Behandeling


 

 

 

 

Lyme ziekte

De meest voorkomende verschijnselen van een niet behandelde Lyme-besmetting bij mensen zijn chronische vermoeidheid, plotseling zeer pijnlijke gewrichten en zenuw- en oogklachten. Lyme-ziekte is met de juiste medicijnen goed te behandelen. In het eerste stadium kan dat met een antibioticum, zelfs zodanig dat klachten verdwijnen. Mate en duur van de behandeling hangen echter helemaal af van het stadium waarin de ziekte zich bevindt op het moment, dat met de behandeling wordt begonnen. Vaak wordt pas maanden (ook pas jaren) na een tekenbeet aan Lyme-ziekte gedacht. Dan heeft de patiŽnt al veel onnodige ellende achter de rug.

De bacterie Borrelia burgdorferi
Lymeziekte wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi. Hoewel de ziekteverschijnselen al in het begin van de vorige eeuw in Europa zijn beschreven, werd Borrelia burgdorferi pas in 1982 ontdekt. Inmiddels is het duidelijk, dat er diverse varianten van deze bacterie bestaan, die zeer waarschijnlijk verschillende ziekteverschijnselen veroorzaken. Het ziektebeeld in Europa verschilt mogelijk daardoor van dat in de Verenigde Staten. In verband hiermee is de inhoud van deze site zo veel mogelijk gebaseerd op gegevens uit Europa.

 

Ixodes ricinus
Borrelia burgdorferi wordt overgebracht via Ixodes ricinus. Dit is de meest voorkomende teek in Nederland. De teek ontwikkelt zich via een vervelling van larve tot nimf en vervolgens tot een volwassen teek. In dit laatste stadium kunnen mannetjes en vrouwtjes worden onderscheiden. Het is een zogenoemde drie gastheren teek, dat wil zeggen, dat hij in elk van zijn drie ontwikkelingsstadia een nieuwe gastheer zoekt. Bij de ene gastheer kan de teek met het bloed een ziekteverwekker opnemen en die vervolgens weer op de volgende gastheer overbrengen. De beet van een teek is over het algemeen niet pijnlijk en wordt daardoor vaak niet opgemerkt. Waarschijnlijk zijn de nimfen het belangrijkst voor het overbrengen van ziekten op de mens. De nimf heeft al een keer bloed gezogen en kan daardoor besmet zijn met Borrelia burgdorferi. Daarbij komt dat de nimf erg klein is (Ī 1,5 mm), waardoor hij makkelijk over het hoofd wordt gezien.

saag_pic03.jpg (12343 bytes)
Ontwikkelingsstadia Ixodes ricin
larve, nimf, vrouwtje, mannetje

Het vrouwtje (laatste stadium) valt door haar grootte veel beter op en zal dus snel worden ontdekt. Het mannetje zuigt geen bloed en speelt derhalve geen rol bij het overbrengen van ziekten. Niet alle teken zijn besmet met Borrelia burgdorferi. In Nederland zijn besmettingspercentages van nimfen gevonden variŽrend van 0-20 %. Het percentage besmette teken kan van plaats tot plaats en van jaar tot jaar sterk wisselen. Daarom zijn gegevens over het besmettingspercentage slechts van beperkte waarde. De kans op Lymeziekte is erg klein wanneer teken binnen 24 uur ťn op de juiste manier worden verwijderd.

Onderzoek naar afweerstoffen tegen Borrelia burgdorferi
Bij een infectieziekte maakt het lichaam verschillende afweerstoffen om de indringer onschadelijk te maken. Vroeg in het beloop van de ziekte worden zogenoemde IgM afweerstoffen gemaakt en later IgG afweerstoffen. Een bloedonderzoek kan de aanwezigheid van deze afweerstoffen aantonen. Een positieve test is slechts een aanwijzing, maar geen bewijs dat men geÔnfecteerd is met Borrelia burgdorferi. Anderzijds sluit een negatieve test Lymeziekte niet altijd uit. Bij de interpretatie van de test dient rekening gehouden te worden met de duur en de aard van de klachten. Aangezien de test niet is gestandaardiseerd kunnen de testuitkomsten van verschillende laboratoria niet onderling worden vergeleken. Overigens beschermen aanwezige afweerstoffen niet tegen een volgende infectie.