Je leefde je leven op jou manier (Candle in the wind)

 

Woensdag 14 december 2005

De roos van Peet

Als mama is overleden bellen Ruud en Wilco de rest van de familie, haar broer en schoonzussen komen meteen. In de tussentijd wordt papa niet goed en er wordt meteen een hartfilmpje gemaakt. Zijn rikketik is helemaal van slag en er moet eerst gezorgd worden dat hij stabiel wordt. De broeder en zuster verzorgen mama en wij wachten even op de gang. Anneke legt de roos die ze 's maandags van haar broer Peet  heeft gehad op haar borst. We vangen de familie op die in alle haast naar het ziekenhuis zijn gekomen.  Ze kunnen dan ook afscheid nemen van mam en zijn net zo verdrietig als ons. Om 07.00 wordt mam opgehaald door dames van het uitvaartcentrum Matrice, we melden meteen dat we mam zelf willen wassen en aankleden. Bij Matrice kan dat, we worden erover gebeld als we verwacht worden. We gaan met de familie naar het huis van papa en mama, het klinkt raar als je dat zegt. Ik pak meteen het pakje dat mama heeft uitgezocht, haar pruik, ondergoed en panty en lievelings deken. Om 11 uur mogen we haar wassen. Als we komen ligt daar mijn lieve moeder, ik moet even slikken want ze ziet er zo vredig uit. Ze heeft een glimlach op haar gezicht, net of ze zeggen wil "het is goed zo". Als Anneke en ik haar gaan wassen geeft me dat een goed gevoel. Ze ruikt heerlijk naar Zwitsal en zelfs zonder haar pruik is het een mooie vrouw. Dan gaan we haar onderbroek aandoen, maar ja hoe doe je dat? Esther bied hulp, ze helpt ons bij de dingen die we moeilijk vinden. Onderbroek en panty zijn aan, nu de jurk. Jeetje hoe ga je dat doen, je kunt haar niet even rechtop zetten. Armen omhoog, jurk over de armen en hooft, en dan nog over haar lichaam. Met wat gestuntel lukt het en na een poosje gaat het vanzelf. De jurk is aan, nu het jasje nog. Maar weer op de zelfde manier doen, armen omhoog, jasje aan en over haar hoofd. Dat lukt niet zo goed en doen het jasje maar weer terug en zien de glimlach van mam, het is net of ze zegt: "Jullie staan wel te stuntelen zeg". Esther is weer de reddende engel en zegt dat we haar armen hoger moeten optillen. Haar pruik op en ze is helemaal mijn lieve moeder. We bedekken haar benen met de fleece deken die ze van de kinderen voor haar verjaardag had gehad. De roos onder haar gevouwen handen en we rijden haar met bed en al naar de voorkamer waar papa, Ruud en Wilco zitten te wachten om haar te groeten. Als we lekker met haar geknuffeld hebben zegt Esther dat ze straks bij pap thuis zal langskomen om de rest door te nemen. Willen we de kaart vandaag nog op de bus doen dan moeten we hem voor 4 uur klaar hebben.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

We zijn weer thuis en Esther verteld ons wat er allemaal nog moet gebeuren. Een kaart, een kist, en rouw bezoek wordt nu beslist. De uitvaart zelf daar komt ze vrijdag voor terug. Er komt een boek te voorschijn met prachtige kaarten. Pap blijft aan de eetkamertafel zitten maar we verzoeken hem toch om erbij te komen zitten. Hij is heel verdrietig en wil het nog verdringen. Samen met pap zoek ik een kaart uit, die met die rozen vinden we allebei erg mooi. Dan de tekst: mam wilde op de kaart haar gedichtje hebben dat ze van pap had gekregen samen met de 21 rozen toen ze 21 werd en pap in Nieuw Guinea zat. Dat was het eerste wat op de kaart kwam. Toen de volgende zinnen daar hebben we niet lang over nagedacht. Ik wilde wel op de kaart hebben dat mam slechts 64 jaar heeft mogen leven. Wilco wilde op de kaart hebben dat zij 2 jaar tegen de ziekte heeft gevochten maar dat zij de ongelijke strijd niet kon winnen. Daaronder onze namen. Toen het boek met kisten, ook zo'n moeilijke opdracht. We kiezen voor een eiken kist met white wash laag, katoenen tijk, kussen en laken. De zelfde handgrepen. Pap en ik hebben er een goed gevoel bij. Het rouwbezoek wordt op zaterdag gehouden, want we willen ook de mensen uit Brabant de gelegenheid geven om van mam afscheid te nemen. We doen alles met een knipoog, zo is er bij de koffie op zaterdag een roomboterkoekje bij de koffie, omdat mijn moeder eens van Piet (mijn schoonvader) hoorde dat roomboterkoekjes erg luxe waren en ze geen "koffie met cake" wilde. Op maandag is er na de crematie een borrel met een zoutje, ook weer met een knip oog want mijn moeder hield niet van zoutjes en liet ze dan tot ver na de t.h.t. datum liggen en dan oudbakken waren. We vragen aan Esther of we de rouwkamer mogen zien want Matrice is sinds 5 december in een nieuw pand gehuisvest. Dat kan later op de middag, ze gaat nu naar de drukker voor de proef druk. Wij gaan naar de Groenelaan voor de rouwbloemen.

 

Pap kiest dit prachtige hart
Op de linten staat: voor mijn allerliefste lieveling, Gerrit
 

Wij kiezen dit bloemstuk
Op de linten staat: Ma, verweg maar altijd dichtbij
Veel liefs
Anneke, Wilco, Bea en Ruud

De kleinkinderen kiezen deze krans met kaarsen
Op de linten staat: Oma, veel liefs
Vincent, Linda, Remco, Wesley
Lars, Kimberley, Wendy, Jeffrey

 

Toen we net terug waren kwam Esther met de proefdruk van de kaart, we lezen hem aandachtig om fouten te voorkomen. Dan ziet Esther dat we Bow nog niet op de kaart hebben gezet, gelukkig kan dit nog. Esther gaat nu de kaart faxen om de definitieve kaart te laten drukken. Om 5 uur zien we elkaar bij het rouwcentrum van Matrice om alvast wat van de nieuwe sfeer te proeven.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Het is even voor 5 uur als we bij de nieuw vestiging van Matrice aankomen. Een beetje onwennig lopen we naar binnen, waar Esther al op ons staat te wachten. We komen een gemoedelijke "woonkamer" binnen waar we ons meteen op ons gemak voelen. Achterin de kamer is een deur en tot onze grote verrassing staat mam daar opgebaard. We lopen ernaar toe en zien dat ze op een baar ligt die eruitziet als een lage houten boot. Haar deken schuin over haar voeten, over haar onderlichaam ligt een prachtig laken van satijn en ze ligt met haar hoofd op een satijnen kussen. De roos van Peet houd ze nog steeds vast. Wat een mooi gezicht is dit. Een half uurtje zijn we nog bij haar geweest en dan gaan we weer naar huis. We zien Esther vrijdag weer om de uitvaartdienst te bespreken.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Donderdag 15 december 2005

Ruud blijft van de week bij mijn vader blijven slapen om hem in de gaten te houden. We zijn allemaal op ons eigen manier het rouwproces ingegaan. Er wordt vandaag veel gepraat over de gebeurtenissen van de dag ervoor. De kaart is heel mooi geworden, precies zoals we in gedachte hadden. De meeste zullen hem vandaag wel in de bus krijgen.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Vrijdag 16 december 2005

Vandaag komt Esther om de dingen van de crematie te bespreken. Ik heb inmiddels alle muzieknummers bij elkaar gezocht, en een briefje gemaakt wat ik graag wil dat Esther dat voor de dienst begint voorleest. Dan bespreken we hoe we de dienst gaan invullen. Ik lees een gedicht, Wilco leest zijn verhaal, Pap vraagt of Wilco ook zijn briefje wil voorlezen. De muziek wordt op volgorde gezet, ik heb 7 nummers gekozen omdat er bij de uitvaart van ome Teun de rij langs de baar zo lang was dat er 2 nummers werden gedraaid. De trein naar niemandsland (nr.6 ) en het leven is te mooi voor al die tranen (nr. 7) worden omgedraaid omdat we de kist op de trein naar niemandsland willen laten zakken.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Zaterdag 17 december 2005

De dag van het condoleance bezoek is aangebroken wat een dubbel gevoel heb ik hierbij. Tante Corry, Ome Chris en Ome Cor uit Brabant komen naar pap en rijden achter ons aan naar het rouwcentrum. Om 13.45 uur worden we verwacht want om 14.00 gaan de deuren van Matrice voor de andere open. Dit is het eerste bezoekje dat we aan mam brengen sinds woensdag en ik ben benieuwd of ze die mooi glimlach nog op haar gezicht heeft. Ze ziet er nog hetzelfde uit als woensdag, dat is fijn want dan kunnen de kleinkinderen haar ook groeten. Het is al erg druk als ik even om het hoekje van de deur gluur. We besluiten om achterin de "kamer" te gaan staan, pap zit bij mam. De bloemstukken staan erg mooi gerangschikt om haar heen. Het is erg druk dat uur, ze heeft heel veel mensen die afscheid komen nemen, dat doet me goed.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.

Maandag 19 december 2005

De dag van de crematie. Vandaag gaan we mam naar haar laatste rustplaats brengen. We moeten om 13.30 uur in het rouwcentrum zijn want we willen mam zelf in de kist leggen. We hebben dan nog gelegenheid om afscheid van haar te nemen. Als het tijd is wordt mam de "kamer" ingereden en tillen Ruud, Anneke, Wilco en ik haar van de baar. We lopen voorzichtig naar de kist en leggen haar erin. Anneke en ik dekken haar toe met het katoenen laken en de fleece deken. We bedekken haar voeten goed want die mogen niet koud worden. We leggen 3 briefjes die Pap, Wendy en ik hebben geschreven in de kist, Dan wordt de deksel erop gelegd en moet worden dicht geschroefd. Ruud staat aan het hoofdeinde, ik aan het voeteneinde, Wilco, Pap en Jeffrey aan een kant, Lars, Anneke en Kim aan de andere kant en zo schroeven we de deksel dicht. We rijden met z'n alle de kist naar de uitgang en 6 van ons tillen de kist in de wagen.

De volgauto's staan voor Matrice, mam rijd in de open rouwwagen waar de rouwstukken voor de ramen goed te zien zijn om, om daarna voor ons uit te rijden. Pap, Ruud, Anneke, Wilco en ik zitten in de eerste auto, Jeffrey zit naast de bestuurder. Wesley, Wendy, Kim, Vincent, Linda en Remco zitten in de tweede auto. We vertrekken naar "de Beukenhof". Het is een mooi gezicht als de rouwauto de weg opdraait, je kunt alle bloemstukken mooi zien. Als we bij "de Beukenhof" aankomen stopt de auto aan het begin van de oprijlaan. De begeleiders van Matrice stappen uit en gaan voor de rouwauto lopen. Stapvoets komen we bij de ingang aan. De rouwauto rijd weer bij de deur vandaan, wij stappen uit, en de rouwauto komt weer voor rijden. 2 dragers, Ruud, Anneke, Wilco en ik halen de kist uit de auto en zetten hem op de trollywagen. We komen in de familie ontvangstkamer waar mijn vader het heel moeilijk heeft.

De uitvaart is op de volgende pagina beschreven.

.~.~.~.~.~.~.~.~.~.